Prius vita quam doctrina: vita enim ducit ad scientiam veritatis.

Commentarium in Mattheum, c. V.

Επειδή η αληθινή επιστήμη και η ευσέβεια, που είναι ο σύντροφος όλων των αρετών, είναι θαυμάσια ενωμένα μεταξύ τους, και εφόσον ο Θεός είναι η ίδια αλήθεια και αγαθότητα, σίγουρα δεν θα αρκούσε, για να αποκτηθούν η δόξα του Θεού και η σωτηρία των ψυχών – ο κύριος και ειδικός σκοπός της Εκκλησίας – οι ιεροί λειτουργοί να ήταν καλά εκπαιδευμένοι στη γνώση των πραγμάτων, αν δεν ήταν επίσης άφθονα προικισμένοι με κατάλληλες αρετές. Τώρα αυτή η ένωση της διδασκαλίας με την ευσέβεια, της πολυμάθειας με την αρετή της αλήθειας με τη φιλανθρωπία, ήταν πραγματικά μοναδική στον Αγγελικό Διδάσκαλο, στον οποίο αποδόθηκε το σήμα του ήλιου, διότι, ενώ φέρνει το φως της επιστήμης στο νου, ανάβει τη φλόγα της αρετής στη θέληση των ανθρώπων.

Φαινόταν ότι ο Θεός, η πηγή κάθε αγιότητας και σοφίας, ήθελε να δείξει στον Θωμά πώς αυτά τα δύο πράγματα βοηθούν το ένα το άλλο, δηλαδή πώς η άσκηση των αρετών διαθέτει στον άνθρωπο τον στοχασμό της αλήθειας και με τη σειρά του ο προσεκτικός διαλογισμός της αλήθειας κάνει πιο αγνές και τελειότερες τις ίδιες τις αρετές. Διότι όποιος ζει ακέραιος και αγνός, και με την αρετή κρατά υπό έλεγχο τα πάθη του, σχεδόν απαλλαγμένος από κάθε εμπόδιο θα μπορέσει να ανυψώσει το πνεύμα του στα ουράνια πράγματα πολύ πιο εύκολα και να επικεντρωθεί καλύτερα στα βαθιά μυστήρια της Θεότητας, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Θωμά: «Η ζωή είναι πρώτη από το δόγμα, γιατί η ζωή οδηγεί στην γνώση της αλήθειας» (Comment. in Matth., c. V).